Medeniyetin Utanç Tablosu

Eli kalem tutan duyarlı insanlar bazen mensubu olduğu veya içinde yaşadığı toplumun, bazen de bütünüyle insanlığı ilgilendiren konularda düşüncelerini ortaya koyarlar. Bunların içinde rahatlıkla yazılabilecek konular olduğu gibi, daha kaleme kağıda dökmeden insanın vicdanını sızlatan, insanlık adına utandıran, öfkelendiren, isyan ettiren ve bir o kadar da endişelendiren meseleler de vardır ki, hadiseye nasıl ve nereden başlayacağınıza karar verene kadar kıvranır durursunuz.

Konu üzerinde günlerce düşündükten sonra yazmaya karar verdim. Yetiştirilme tarzımızdan olsa gerek; bilinen fakat bilinmezmiş gibi, duyulan ama duyulmamış gibi, görülen ama görülmemiş gibi ve işlenmiş fakat işlenmemiş gibi öylesi suçlar vardır ki, koca bir gövdeyi içerden kemire kemire deviren ağaçkurtları gibidir. İçeriden tüketilmiş ama dışarıdan bakıldığında bütün heybetiyle dimdik duran ağacın günün birinde rüzgarın da hafiften sallamasıyla büyük bir gürültüyle devrilmesi gibi, toplumları da ekseriyetle içten içe kemiren meseleler yıkar. O meseleler ki, örtbas edilir, üzerine gidilmez, kurbanları bir tesadüf eseri deşifre olur veya olunur ama failleri hep alacakaranlıklarda kaybolurlar.

Haberi ilk okuyunca kimyam bozuldu. Herkesin kıyısından kenarından duyduğu bir hadisenin rakamlarla ifadesinde geldiği nokta, insan olan herkesde önce bir ürküntü ve akabinde tiksinti meydana getiriyor. Bu tiksintinin bir ucu da nihayetinden gelip size çatıyor. Çünkü siz de insanız...

Şimdi bizi utandıran, korkutan, tiksindiren ve dehşete düşüren iğrençliklerin rakamlarla ifadesi:

Birleşmiş Milletler bünyesindeki UNICEF’in (Çocuklara Yardım Fonu) 2006 yılı verilerine göre her sene 1,8 milyon çocuk fahişeliğe sürükleniyor. Bu da yetmezmiş gibi, kahır ekseriyeti seks köleliğinde kullanılmak üzere, 1,2 milyon çocuk mal gibi satılıyor. Bunlardan başka, yine her sene 18 yaşın altında 150 milyon kız ve 73 milyon oğlan aile içinde, okulda, yaşadığı semtte, işyerinde veya hapishanede ırza tecavüzün kurbanları oluyorlar.

Her sene Hindistan’da 400 bin, Tayland’da 800 bin, Filipinler’de 100 bin, Brezilya’da 500 bin ve yanıbaşımızdaki Doğu Avrupa ülkelerinde 100 bin civarında çocuğa fahişelik yaptırıldığı veya seks kölesi olarak kullanıldığı tahmin edilmektedir. Kamboçya ve Vietnam gibi ülkelerde ve özellikle başta Kenya olmak üzere birçok Afrika ülkesinde de fahişeliğe sürüklenen çocukların sayısında büyük artışların olduğu yine BM raporlarında yer almaktadır.
Bu 21. yüzyıl insanlığının yüzkarası listeye daha ilave edilecek çok ülke var. Benim ülkem bu sıralamanın mutlaka gerilerindedir ama maalesef dışında değil. Zaten son günlerde medyaya yansıyan bu doğrultudaki olaylar, ülkemizde de bu tür sapıklıkların giderek arttığının ipuçlarını vermektedir.

Tahmin edilebileceği gibi, özellikle yukarıda zikredilen fakir ülkelere “seks turisti” olarak giden sırtlanlar, bu körpe yavruları avlamak için “medeniyetin beşiği” Batı’dan ta oralara gitmektedirler. Onlar, ülkelerinde hatırı sayılır işadamı, bürokrat, aile reisi gibi toplumun kaymak kesimini teşkil etmektedirler.

Dünyanın birçok yönüyle önemli ve örnek ülkelerinden biri olan Almanya’da polis kayıtlarına göre 50 bin civarında Alman, çocuk pornografisinin daim müşterisdir. Yine resmî kayıtlara göre 2007 yılında Almanya’da 15.935 çocuğa tecavüz edilirken, gayriresmî rakamların 300 bin/yıl dolayında olduğu tahmin edilmektedir.

Şimdi kendimizdeki yanlışı örtbas etmek niyetiyle söylemiyorum: Üç milyona yakın Türk göçmenin yaşadığı Almanya’daki Türkler arasında vuku bulmuş bir-iki “töre cinayeti”ni neredeyse Türk Milleti’nin tamamına, mümkünse bütün ümmete mal etmeye kalkanlar, bu son derece istisnaî trajik olaylar üzerine kitaplar yazan, filmler çevirenler, biraz da aynayı kendi içlerindeki kokuşmuşluğa tutsalar...

Bu iğrençliğin bir tanesi bile fazla iken, milyonlar defa vuku bulan aşağılıklar karşısında insan olanın kanı donuyor. Çirkefliği tarif etmek için uygun kelime bulamazken, medenilik, insanlık adına utanıyoruz.

Netice itibariyle coğrafya, din ve milliyetten bağımsız olarak, bir insanlık trajedesiyle insanlık karşı karşıyadır. Çıplak kelimelerle bu konuyu ifade etmek gerekirse; kendi evlatlarının ırzına geçilmesine gözyuman veya engel olamayan insanlığın akibetinin, Lut Kavmi’ninkine benzemesinden korkarım.

Çağımız insanlığını tehdit eden unsurların en başında, ahlâkî değerlerin çürümeğe yüztutması gelmektedir. Ahlâklı veya ahlâksız olmanın ölçüsü, sınırı, neye ve kime göre?... Son yüzyılda her renginden faşizm ve sosyalizm, insanî değerleri değersiz kılması yüzünden tarihin çöplüğüne atıldı. Şimdi de, zenginliğin getirdiği azgınlıkla canavarlaşan, vahşi hayvandan beter vahşileşen bir kapitalist fenomen, insanlığın haysiyetini ayaklar altına almaktan adeta zevk alıyor. Elindeki yeni bir düzene dair mevcutu tüketen ve yerine koyacak malzemesi de kalmayan Batı çaresizdir.

Dünya sadece Batı’dan ibaret değildir diyenlere bir imkân doğmuş, müsait şartlar hasıl olmuştur. Buyrun; her din ve milliyetten evlatlarımızın namusunu, insanlığın yüzkarası yaratıklardan kurtaralım... Buyrun; evvela kendi yaramızdaki irini temizleyerek işe koyulalım...


 YAZARIN DİĞER YAZILARI:

Medeniyetin Utanç Tablosu
Dinine Değil Dindarlığına İtirazım Var (2)
Dinine Değil Dindarlığına İtirazım Var
Ana!
Batı’nın Şarklısı veya Şark’ın Batılısı
Ahlâkî Kodlarımız
“Globallaşmanın Pezevenkleri”
Modernizmle Gelen Devrimler (3)
Modernizmle Gelen Devrimler (2)
Modernizmle Gelen Devrimler
Derdimiz de var dermanımız da...
“Allahsız Komünizm” ile “Allahlı Kapitalizm” Arasında
“Türkiye sadece Türklerin değil”