MUMLA ERİYEN UMUTLAR

            „Şimdi ben size bir şey söyliyeceğim.
            Sakın kıyametin kopmasını beklemeyin,
            o hergün kopmaktadır“(Albert Camus)

      Erkan Mumcu’yu dinliyorum gözlerim açık…Hem de umut dolu…
Bilgi odaklı, proaktif ve mühtiş bir hitabet yeteneği…
Onu dinlerken aklıma hep, Satre’ye atfedilen şu söz gelir:
„Eğer bir konunun  şiiri yazılmışsa felsefesisni yapmaya gerek kalmaz“
Sayın Mumcu bir konu hakkında konuşuyorsa, bilirimki o işin felsefesi yapılıp, şiiri de yazılıyor demektir.
O, şairlerin, düşünürlerin, -hadi biraz daha ileri gideyim- filozofların zihnin labirentlerinden cımbızla topladıkları düşünceleri bir şadırvan akışına denk düşen üslpla ortaya koyuverir. İslam düşünce tarihinin son devlerinden Seyyıt Kutup’u bile tartışma alanına çekmekten çekinmiyecek kadar cesur ve özgüven sahibi…

Kısacası…
Benim düşünceme göre sayın Mumcu, tam da Bilgi Çağına uygun bir lider porofili çiziyordu.. ve bu yüzden de ,  yine bana göre,   geleceğin Türkiyesini güzel günler bekliyordu…

      Erkan Mumcu’yu dinlemeye devam ediyorum, gözlerim açık...Hem de uyanmış bir zihinle…
Bilirmisiniz, insanın en mutlu olduğu ender anlardan biri, umudlarının tavan yaptığı anlardır.
Sayın Mumcu, bir dürüstlük abidesi gibi konuşuyor…Beytül-mal diyor, yetimin hakkı, diyor; dik duruş ve erdeme ait ne kadar sözlüğe girmiş kelime, kavram ve metafor varsa hepsini söylüyor.
En önemlisi de „İlke“ diyor..!
İşte bu dörtr harflik kısacık „sözcük“, benim, uğruna  „canı, cananı“ vermeyi göze almalıyız dediğim sözcük.
Sokrat, “bildiğim tek şey, hiç bir şey bilmediğimdir“demiş…Ama benim bidiğim bir şey var; isterseniz siz „cahil cesur olurmuş“ deyip geçin, ben bidiğim o şeyi söyliyeceğim:
      Allah’ın yardımı, homurtularla ,mırıltılarla , lago-lugolar la değiil, İlkeler üzerinden geliyor… İlkeleri tanıyan, İlkelerle uyum sağlayıp, onlara yaslanmasını bilen fertlere, toplumlara Allah’ın yardımı geliyor.
Merum Seyyit Kutup bir  İlke Adamıydı…“ Allah’ın birliğine şehadet eden bu parmağımdan, zalimlerin arzusuna uygun düşen bir tek satır bile sadır olmıyacaktır..!“

      Seyyit Kutup, kuşkusuz bir çınardı; ama tartışılmaz bir „kutsal çınar“ değildi. Merhumun ömrü kendisini  „tartışılmaz“ kılanlar la mücadele etmekle geçmişken, onu bu kalıba sokmak kabul edilemez bir durum olur.
      Öte yandan, bu muhteşem çınarın dibine pisleyenler de yine, hep bu çınarı gölgesinde barınanlar arasından çıkmıştır

      Belki sayın Mumcu , Seyyit Kutup’un düşünceleri üzerinden bir tartışma başlatırsa, düşünce dünyamıza katkıları olur diye düşünmüşümdür. Bu bir cesarettir ve tekrar ediyorum, bu bir özgüven gerektirir..

      Bu aynı zamanda şu da demektir: “İslam Düşüncesi, Bin yıl Gazali’ye asılıp kaldığı gibi, bir Bin yıl da Seyyit Kutup’a asılıp kalmıyacaktır.

      Sky Türk Kanalın da Anadolunun bu genç “Bilge Kıral“ını dinlemeye devam ediyorum… Ve umutlarım katsayı hesabıyla göğe doğru yükseliyor…

      Geleceğin Simeranyası (1)  kafam da canlanıyor. Artık hiç bir şey eskisi gibi olmıyacak; geleceğin dünyası, adalet, dürüstlük, sevgi ve paylaşım pradigmaları üzerinde oluşacak...”Öyle bir an olurki, hayali cihan değer”

O da, ne..?
      Bomba patlasa o kadar sarsılmazdım... İnanılır gibi değil... Bu sözleri Erkan Mumcu’mu söylüyor: “Onlar(hükümet)böyle yapmasaydı, asker muhtıra verirmiydi?”
İsmet Özel’in “Yıkılma Sakın”şiirinden parçalar mırıldanıyorum...
“Halk yeniden bunları çoğumlukla iktidara getirirse, ne olur?” sorusuyla ikinci darbeyı alıyorum: ”Eğer millet bir yanlış yaparsa, Cezayir’i hatırlatırım”

      İnsanın kendisini en kötü hissettiği anların en netamelisi, umutlarının toz olup uçuştuğu, dayandığı sutunları karton gibi yıkıldığı  anlardır.

      Biran düşündüm...
“Uzun yola çıkmaya niyet edip, “Mataramdaki tuzlu su”dan mı içeyim? Yoksa “Orhun Pınarı”na yanaşıp, Kürşat’ın narasına mı uyayım?
İkincisi çok kolaydı...
Birinci şıkkı tekrar denesem acaba “gidilecek yer ne kadar uzak olabilir?”diye mırıldanırken zihnime bir söz düşüverdi: “Sizin düşüncelerinize katılmıyorum, ama onları özgürce ifade edebilmeniz için son nefesime kadar sizin yanınızda olacağım”(1789/Batılı bir aydın) Sonra da ilk darbeyi yeniden hatırladım:

      „…onlar doğru dursalardı asker muhtıra verir miydi?“(2007/ Türkiye’nin en aydın siyasetcilerinden biri)

Bu yol çok uzun…
Biraz daha düşünmem lazım…

(1)Simerenya:Merhum Peyami Sefa’nın hayalindeki site devlet.

Hidayet Kayaalp/  11.06.07

SAYFA BASI


Yazarın diğer yazıları:

Mumla eriyen umutlar
Düşünmek farzmıdır?
Demokrasinin çişimi geliyor
Söğüt’ün sevenleri
Kış Raporu
Kasıntı Kütürü
Asrın Belasına Çözüm...
Eşeklerin Gizemli Dünyası
İletişim Kavşağının İşaret Levhaları:İlgi Kalıpları
Ertuğrul Gazi Ve Dursun Fakıh Ve...
Kendimizle İletişim
Övgülerle sövgüler arasında
Değişimin Zihinsel Aşamaları
İletişim kanalları ve farklı davranışlar
NLP ve Biz
Kabaklı köyün ahalisi ve NLP
"Değişim mi, Gelişim mi?"


SAYFA BASI