Solcu A Nokta Kadir

Nedense kendisinin solcu olduğunu her fırsatta ima ederdi de, halbuki buna gerek yoktu çünkü benden başka da solcu olmayan veya kendisini solculuğun dışında ifade etme gereğini duyan başkaca kimse yoktu. Ekibin içinde suya sabuna dokunmayanlar da vardı ama işverenin sol kesimden gelmesi, belki onların da patronun ideolojisinden görünmelerini icap ettiriyordu. A Nokta Kadir, Türkiye’nin ünlü üniversitelerinin birinden mezun olmuş, hocalarının birçoğu solcu entellektüel kesimin tanınmış simaları...

A Nokta Kadir, yetenekli ve hırslı bir genç olarak kafasına koyduğu hedefe doğru ilerleyebilmek için, içten hesaplı olduğunu gizlemeğe çalışsa da, biraz karşılıklı sohbetten sonra meseleyi anlıyorum: A Nokta Kadir’in gözü yukarılarda. Bazı başbaşa sohbetlerimizde onu biraz daha yakından ve bir başka açıdan tanırken, hayretimi gizlemeğe çalışıyorum.

“Abdullah Gül cumhurbaşkanı adayı olarak ilân edildiğinde kendimi tutamadım, ağladım.” deyince A Nokta Kadir, neredeyse ağzım açık kalıyor hayretten. Sebebini sormama fırsat vermeden konuya açıklık getiriyor:
“Muhafazakâr ve fakir bir ailenin çocuğuydum. İlimizin CHP’li aristokratları tarafından hem ailece hem de fert olarak hor görüldüm, hırpalandım. Babam dindar bir adamdır. Abdullah Gül ne de olsa halktan biridir,ondan dolayı duygulandım.”

İdeolojik sol da artık kalmadığına göre bizim A Nokta Kadir’i inadına solcu olmaya iten sebep ne olabilirdi? Çevrenin etkisi, dünyevi beklentileri mi, yoksa zamanında aristokrat solun hor görüp dışladığı gencin şimdi solcu olarak aristokrat soldan intikam almak niyeti mi?... Herşey mümkün, fakat beni o kadarı da doğrusu ilgilendirmiyor. A Nokta Kadir, beni bazı konularda kendisine daha yakın gördüğünden olacak ki, birgün ayak üstü sohbet ederken; “Aslında benim adım Abdulkadir’dir” deyince, bu genç adamda kompleks alduğuna karar verdim. Dindar, sıradan bir aileden olmanın getirdiği kompleks.... Oldum olası kendi halkına tepeden bakmayı maharet sayanların babaları bu gencin babasını, oğulları da Abdülkadir’i psikolojik baskı altında ezmişler.

Adından bile  utanacak kadar kendisinden uzaklaşmaya çalışan Abdülkadir, yazarken A. Kadir olarak takdim ettiği kendisini, konuşurken sadece Kadir olarak adlandırıyordu. Abdül’ü olmayan Kadir olmuştu artık. Ona göre Abdülkadir pek müslümanca bir isimdi. Elinden gelse, solculuğunu onaylatmak için adını değiştirecekti, A Nokta Kadir. Elinden gelse, adının önündeki “abd”ı kaldırdığı gibi Allah’a kulluğunundan da feragat edecek ama daha kendisine yeni bir “rab” bulamadı. Babasından dolayı dindar kesime içten içe bir yakınlık bağı hissediyordu ama yine o babanın oğlu olmanın ezikliğini üzerinden bir türlü atamıyordu. Kendilerini “rab” yerinde görenler Abdülkadirlerin, Abdullahlıklarına tahammülleri yoktu. Kayıtsız şartsız yeni rablara biat etmeliydiler. A Nokta Kadir de, onlara kul değil “rab” olmayı hedeflemişti: Günün birinde şu her şart ve ortama uyum sağlayan, sözde solcuların başına buyruk olacaktı.

Fakat ne yırtınırcasına “ben sizdenim” demesi, ne de ötekilerden daha bilgili ve kabiliyetli olması A Nokta Kadir’i kurtaramadı: Bizim Solcu A Nokta Kadir’in solcu patronu tarafından işine son verildiğini duyunca, Abdülkadir adına üzüldüm.

Yazarın diğer yazıları:

Solcu A Nokta Kadir
Alman Medyasındaki İslam
Sakın Kaçırmayın!...
İki Zirve Arasında
Sadece Ölü Balıklar mı?....
Alman Bastırınca....
Almanya Tehlikeli Sinyaller Veriyor
Çağdaş Yobazlar
Moderniteye Direnen Değerlerimiz
Sarık-Cübbe ve Takım-Kravat
Almanya Seçimlerini Nasıl Okursunuz?
Türk de Olmasa.....
Kendisiyle Yüzleşmek
Bayrakla Göbek Bir Arada Olunca...
Senden Bana Yar Olmaz!
Cemil Meriç’le Doğu’dan Batı’ya
Bizim  Diyalogcularımız
Dünyaya  Çekidüzenden  Önce...
Oyuna Gelmemek
Cavanlık Bir Uçar Kuştur
Kocalık Bir Naçar İştir
Varılmaz menzile bu gidişle
Bomba yağar başıma
Gurbet düğünleri
ALSAK MI, ALMASAK MI?
Terörizmle kolonizm arasında